Hoera… De DigiDenkeR denkt nog…

Inderdaad, hier weer eens een berichtje van mij. De laatste tijd kwamen er diverse rommelmailtjes binnen waar ik niet om zat te springen, dus maar even in het geheugen gegraven naar mijn wachtwoord. Tot mijn verbazing wist ik die nog in een keer in te tikken, ondanks dat ik dit woord nergens anders gebruik en ik het al een jaar of twee niet meer gebruikt had….

Ik ben niet van plan om weer heel enthousiast te gaan schrijven, hoewel ik dat wel zo kunnen en willen. De "oude" lezers zullen het leuk vinden om te lezen hoe het met Engeltje en mij gaat, hoe het met mijn bedrijfje loopt en wat er verder allemaal is gebeurd. In het kort kan ik daarop zeggen dat het woord Goed hier goed bij past.

Als je een berichtje stuurt, dan kan ik uiteraard altijd reageren, maar vooralsnog doe ik dat niet (meer) via deze site. Sorry…

Robert

27 February 2008
By on 21:25
geselecteerd als gefixeerd bericht

De DigiDenker — denkt digitaal en menselijk


Rare jongens,
die Digidenkers…
Ik voel me wereldburger… een heel gelukkige, die dankzij deze log een heel bijzondere vrouw heeft leren kennen. Als je mij of ons kent, dan is dat leuk, maar besef wel, dat dit mijn log is, dit zijn mijn gedachten en dit zijn mijn zienswijzen. Meestal uit het hart, soms humoristisch (als je dezelfde humor hebt als ik) soms sarcastisch, soms aanzettend tot nadenken en soms zomaar… Je mag ze lezen, maar als je ze niet begrijpt als je het anders ziet, accepteer dat dan of reageer.

Het kan gaan over heel persoonlijke dingen en heel algemene dingen.
De gedachten van de mens zijn vaak onnavolgbaar, je denkt, wikt, weegt en neemt uiteindelijk een beslissing. Dan wordt het toch weer Ja of Nee, Aan of Uit, Wel of Niet….

Ik was werkzaam in de automatisering, maar vanaf de digidatum 010100 is de digitale knop op uit gezet, hoewel…. Mijn streven is het bedenken en doen van leuke dingen en daarvan rond te komen.

Niet ik-mens maar wij-aardbewoners zijn belangrijk en als ik iets kan doen zodat wij ons beter gaan voelen, ook al is het maar voor even, dan voelen we ons allemaal goed…

15 November 2006
By on 07:20
Doorgaan?

Ik schrok….
en nu heb ik het niet over mijn eetgewoonten,

maar over de nieuwe web-log…..
Ja… ook ik ben over gezet

Photobucket - Video and Image Hosting

Ik ben normaal geen tegenstander van vernieuwing, maar ik heb wel een hekel aan anderen die voor mij bepalen dat iets niet meer goed (genoeg) is en dat het dus veranderd moet worden….

Ik wil terug naar de oude vertrouwde cola! en de lekkere borrelnootjes type coctail van 20 jaar geleden… en de nieuwsberichten op TV zonder irritante achtergronden en beeld en geluid…

en waarom moest de weblog veranderen?

Ik heb net als velen getwijfeld of ik nog wel door moet gaan met web-log en het loggen…

maar ik heb besloten niet over te stappen… de vooruitgang stoppen is zinloos en overstappen is net zoiets als het gras… an de andere kant van de draod liek ut altied gruuner en malser…. maor an den andere kant liek ut net zo….

Ik gao dus voorlopig nog even door met het verorberen van het gras aan deze kant…. en als u denkt dat ik schrok? Dat klopt….. ten dele….

5 June 2006
By on 21:59
Wat moeten we hiermee?

Ick bend’er by geweest, ‘t is waer, daer Dronckaerts saten,
En sopen als Templiers, en vloecten als Croaten.

Het is onvoorstelbaar als ik kijk naar het beleid dat onze regering voert inzake het roken. De afgelopen dagen zijn we weer doodgegooid met onderzoeken naar het rookgedrag van de jongeren en de negatieve aspecten voor de samenleving die dit voor velen onacceptabele gedrag met zich mee brengt. Elk nieuws- en actualiteitenprogramma en elke krant staat weer vol met de voors- en vooral tegens van het opsteken van een kankerstokje.

Het is net zo onvoorstelbaar als ik kijk naar het beleid dat onze regering voert inzake het gebruik van alcohol. Vanmorgen stond de krant er vol van, bejaarden mogen hun borreltje niet meer drinken, of tenminste niet meer als zij dat willen. Dan kunnen ze lastig worden; dan lopen ze met hun rollator niet meer recht van de kroeg naar huis. En de familie mag ook geen flesje jajem in de koelkast zetten, want ze zouden overdag toch eens een nipje nemen….

Het is ook onvoorstelbaar als je kijkt naar het drugsbeleid dat onze regering voert. Er mag niets, maar er is wel gedoogbeleid voor coffeeshops. In onze gemeente willen een aantal ondernemers graag een derde shop openen, terwijl de buurgemeente niet weet hoe ze van de overlast van onze buitenlandse oosterburen af kunnen komen.

Wat is dit voor zwakzinnigenbeleid?

Als die sigaret en sigaar dan zo slecht is, waarom dan geen algeheel verbod?
Als die alcohol zoveel problemen mee brengt in gezondheid en verkeersveiligheid, waarom dan geen totaal verbod van die rommel?
Als illegale drugs zo slecht zijn, waarom dan geen goed geregelde distributie?

Ik ben bang dat dit slijk der aarde teveel ander slijk der aarde oplevert voor de staatskas.
Minder rokers in Nederland ?
Dat is ook minder accijnzen voor meneer Zalm…
Dat is ook minder werkgelegenheid bij de tabaksindustrie
Dat is ook minder werk op de longafdeling bij het ziekenhuis
Dat is ook minder werk bij de grote ziekteverzekeraars
Dat is ook minder omzet in de horeca….. denken ze

Geen Alcohol in Nederland?
Dat is ook minder accijnzen voor de staatsbegroting….
Dat is ook minder handel en werk in de horeca…
Dat is ook minder werk in de transportsectoer
Dat is ook minder werk bij de drankhandel en grote brouwerijen
Dat is ook minder agressie op straat
en veel minder ongelukken in het verkeer

En als je niet meer drinkt en rookt
Dan heb je weer tijd voor leuke dingen
Dan krijg je misschien minder snel enge ziektes
En dan hou je veel geld over
Geld om bijvoorbeeld te geven aan onderzoek voor de bestrijding van die enge, pijnlijke ziektes en de pijnlijke bestrijding daarvan
En dan is het hopelijk straks ook niet meer nodig
om illegaal drugs te kopen of legaal te krijgen
omdat dat de enige manier is
om een waardig, pijnloos afscheid te moeten nemen
als je de pech hebt (n)ooit gerookt of gedronken te hebben
en (toch) onherstelbaar ziek bent….

En dat wilde ik even kwijt…
aan al die laffe geesteszieke volksvertegenwoordigers
die ons zogenaamd vertegenwoordigen in openbare functies…
die geen moeilijke beslissingen durven te nemen
omdat ze zelf ook roken als een ketter
en zuipen als een tempelier…
tijdens “vergaderingen”
en daarna gewoon in hun auto zonder chauffeur stappen

11 May 2006
By on 05:20
Zou dit echt voor elke geit gelden

Al rondsurfend kwam ik op een site terrecht over de Chinese Sterrentekens. Nieuwsgierig als ik dan wordt, heb ik even mijn geboortedatum ingevuld en herontdekte dat ik een Geit type vuur ben.
Nu geloof ik best dat er meer is, maar hoe kan het zijn dat voor mijn gevoel veel van de omschreven tekst echt op mij zou kunnen slaan?

klik op het plaatje voor je eigen chinese sterrenbeeld:

GEIT

Geiten zijn erg creatief, daardoor zijn ze artistiek vaak erg begaafd. Ze zijn hartstochtelijke en rustige personen. Soms zijn ze een beetje vreemd. Ze zijn bijna altijd zeer oprecht en open. Ze kunnen zich erg goed dingen inbeelden, want ze hebben een grote verbeeldingskracht. Ze kunnen slecht tegen druk. Geiten weten de goede dingen van het leven te waarderen en zijn daarbij romantisch en nostalgisch. Geiten houden niet van agenda’s en routines.

tja… wat zal ik zeggen…Agenda’s zijn mooi en handig, alleen werkt mijn horloge meestal niet helemaal mee… die is te eerlijk

Geiten zijn vaak erg perfectionistisch en willen zeker alles op hun eigen tempo doen en niet opgejaagd worden. Ze kunnen zich erg goed inzetten en zijn vaak bij veel erg emotioneel betrokken. Ze hebben veel overtuigingskracht en weten met veel charme de dingen naar zijn hand te zetten. Geiten gaan vaak op een onconventionele manier tegen de bestaande trends in. Ze zijn niet altijd even betrouwbaar. Het is niet dat ze opzettelijk onbetrouwbaar zijn, maar ze zijn onvoorspelbaar en houden graag een slag om de arm, waardoor men niet altijd op hun aankan.

slik… gelukkig staat mijn horloge precies goed, dankzij de moderne technieken

Geiten zijn vaak erg impulsief en kunnen compleet onverwachts voor de deur staan. Geitenkinderen hebben vaak een wat vreemd gedrag. Daardoor zijn ze vaak het middelpunt van pesterijen. Geitenkinderen hebben erg veel ruimte nodig en houden zich vaak bezig met dingen die andere kinderen niet interesseren. De volwassen geit weet moeilijk de regels binnen het gezin te handhaven en verzinnen vaak ter plekke wat hun op dat moment het beste uitkomt. Het zijn goede, maar afwezige ouders die hun kinderen soms net iets te veel ruimte geven.

Is dit laatste een teken om dan maar niet aan kinderen te beginnen?

De vijf typen geiten:

* Water type: Dit type trekt zich problemen van anderen te veel aan en lijden daar zelfs onder. Er kunnen behoorlijk wat irrationele angsten zijn.
* Hout type: Dit type is erg artistiek en het meest avontuurlijkst van alle geiten. Dit type moet altijd iets creëren om zijn emoties in kwijt te kunnen.
* Vuur type: Dit type komt tot niets als er geen emotionele betrokkenheid is. Als dat er wel is, kan hij lang en onvermoeibaar doorwerken. Dit type is zeer sociaal!
* Aarde type: Dit type is erg serieus, kent veel principes en is een harde werker. Het is een zeer praktisch type die veel reële doelstellingen heeft.
* Metaal type: Dit type is erg ambitieus, is erg moedig en weet altijd door te zetten. Dit type is van alle geiten de minst emotionele.

Werk gebied:

Geiten kunnen alles doen, zolang het maar niet op echt werk lijkt. Geiten laten zich het liefst onderhouden, waardoor ze alle tijd hebben voor hun creatieve bezigheden. Banen die bij hun passen zijn: kunstenaar, toneelspeler, ontwerper, uitvinder, architect en kruidenarts.

laat dit vooral nooit lezen aan je baas en je vriendin! Als je die hebt….

Liefdesgebied:

Liefde en seks horen onafscheidelijke bij de geit. Ze houden er van om verliefd te zijn en worden graag verleid en bemind, maar kunnen zelf ook erg goed verleiden en beminnen. Op liefdesgebied zijn ze soms wat raadselachtig en ondoordringbaar. Ze zijn nieuwsgierig en willen veel uitproberen. Ze hebben en hekel aan afhankelijk te zijn op seksueel gebied. De geit is erg gevoelig en houden van een goed voorspel, vluggertjes zijn niets voor ze. Ze houden van veel romantiek. Een huwelijk is vaak niet weggelegd voor een geit. Hun minnaars zijn vaak ook hun beste maatjes, iets dat niet altijd samen lijkt te kunnen gaan.

hierover even geen commentaar graag… dat gedram om een natte dag van schoonzussen is al genoeg

Smaak:

Hun smaak is vaak erotisch en wat bizar.

ik wist niet dat sambal en mosterd erotisch zijn?

Lievelingskleuren:

De geit houdt van geel en rosé, maar ook van aarde tinten.

is blauw een aardetint dan?

Sport:

Geiten zijn niet erg actief op sprot gebied. Wat wel bij ze past is T’ai chi en zo nu en dan houden ze er wel van om wat te zwemmen of te fitnessen, maar meestal zijn dat vlagen.

ik geeft toe… ik vind zwemmen heerlijk (in een zwembad zonder kinderen) en fitnessen… dat is met vlaagjes best lekker… t’ai chi? kun je dat bij de chinees bestellen?)

Vrije tijd:

Ze zijn graag creatief bezig en kijken graag naar een goede film.

klopt… het leukst is creatief te zijn in de bioscoop

Hobby’s:

Ze zijn dol op tuinieren en de natuur.

zeker nooit naar mijn handen gekeken… die zijn toch echt niet groen! Ik hou wel van mooie planten… onkruid bestaat niet… alleen mooie en niet mooie groeisels

Vakantie:

Geiten bezoeken graag oude plaatsen of gebouwen en houden van rondreizen en dingen bekijken en doen.

Als ze bedoelen dat ik de ruines en kastelen in Ierland en Mexico mooi vind… dan klopt dat ook al

Vriendschap:

Geit kunnen goed opschieten met konijnen, paarden en slangen, maar zeker niet met ratten. Die is voor de geit vaak te materialistisch. Ook met de haan gaat hij niet erg goed samen, omdat ze bijna nooit tot overeenstemming kunnen komen.

Och een leuke Slang is inderdaad niet verkeerd…

9 May 2006
By on 23:34
Zal ik de beren (op mijn) weg schieten?

Mijn vingers jeuken af en toe om de in mijn digigedachten ontstane verbolgenheid om te zetten in prachtige volzinnen. Doel van die gedachtespinselverwoordingen is het verwijderen van enorme oogkleppen die zijn gemonteerd bij de kijkgaatjes, gemaakt in de borden van tropisch hardhout die voor de hoofden van sommige medeloggers moeten zijn aangebracht.

Vermoedelijk zijn er nu lezers die zich oprecht afvragen of ik op dit late tijdstip wakker ben geworden op de bank en daar vervolgens als eerste met het verkeerde been ben afgestapt, verkilt door de afgenomen temperatuur en in een slaapdronken toestand.

Nee, ik zat te kijken op een site van Yogi Bear, de slimste beer die ooit is bedacht door de tekenfilmmakers Hanna-Barbera. Het lijkt ons prachtig om met een camper door Canada te trekken. Voor de overnachtingen zoek je dan een leuke camping en op 500 kilometer van Quebec City ontdekte ik in de Sint John River Valley Yogi Bear’s Jellystone Park. Deze camping bestaat al meer dan 25 jaar en won vorig jaar de 2005 Facility of the Year award and Maple Leaf award!

Hopelijk ontdekken we nog een keer of er op die camping echte slimme bruine boterhamstelende beren zijn met strikje en het hart op de goede plaats. In Amerika is een hele keten van camp-resorts die de naam van Yogi Bear dragen. Yogi in de US

En dan kom ik weer in Weblogland terecht, waar een aantal altijd leuke, interessante of bijzonder indruk opwekkende en achterlatende medeloggers actief is. Daar kan ik dan van genieten, vooral als er grappige, prikkelende of discussieverhogende bijdragen in de reacties staan. Vaak blijft het bij lezen en soms reageer ik als ik denk dat er een lezenswaardige bijdrage toe te voegen is. Dankzij die reacties ontstaat af en toe de neiging om een eigen respons te creëren, maar dat laat ik dan maar. Tot deze week… tot vandaag… alleen vind ik het gepaster om dit op mijn eigen plekje te doen en niet bij de veroorzakers van de storm in mijn bovenkamer.

Waarom zijn er mensen die denken dat het heel leuk is om elke dag goedbedoelde onzinplaatsingen te doen? Welk nut heeft het om anderen te overladen met het toewensen van een fijne zonnige dag en soortgelijke nonsens, zonder dat die maar iets toevoegen aan de geplaatste topics.
In mijn grote denkhoofd zit iets dat me doet denken dat het hier om heel zielige mensen gaat die dit alleen maar doen met het doel om maar zoveel mogelijk mensen te motiveren om naar de eigen site te komen? Of gaat het om mensen die op deze wijze om aandacht schreeuwen, aandacht die zij in het normale leven schijnbaar niet krijgen…
Ik weet het niet… en weet je…. zolang ze bij mij niet komen kan ik niets anders doen dan berusten in het feit dat deze reacties bestaan…

Het wordt tijd voor een nieuwe pol:

Wat doe jij met onzinreacties?

A Och, leuk…. ‘t is toch een extra lezer
B Ik vind het niet erg
C Ik weet niet zo goed hoe ik netjes kan aangeven dit niet te waarderen
D Deze reacties kan ik missen als kiespijn en worden gewist
E Sterker nog… die adressen gaan zelfs in de IP-ban!
F Ik reageer (ook) wel via het logje

2 May 2006
By on 23:52
Nedcar… een lot uit de loterij

Toen ons aller DAF besloot om niet langer als autofabrikant door het leven te gaan, maar bij de grote jongens van het wegwezen te willen horen, ontstond er paniek. Hoe moet het verder met onze Nederlandse auto-industrie?

In het prachtige jaar 1967 kwam in Born de eerste volautomatische DAF de fabriek uit rijden. Toen de jongens van de Van Doorne Auto Fabriek hun afkomst besloten te verloochenen door de A in gedachten om te draaien en er een Vrachtauto van te maakten, nam de Zweedse vracht- en autofabriek het bedrijf over. Sinds 1975 maakten zij daar veel meer dan 440 of 460 auto’s.

In 1991 ontstond Netherlands Car BV, een alliantie van Volvo, Mitsubishi en de Nederlandse Staat. Deze laatste mede-eigenaar gaf in 1999 het recht om zich met het bedrijf te bemoeien uit handen toen zij haar aandelen verkocht aan de Japanners. De Europeanen en Aziaten waren nu gelijkwaardige eigenaren.
Nog geen twee jaar later gaven de stoere vikingen aan dat de veiligste auto ter wereld in 2004 zou stoppen met de productie. Hun helft werd door de spleetogen overgenomen met de bedoeling dat zodra ze opgerot waren de Duits-Amerikaanse combinatie DaimlerChrysler deze aandelen zouden kopen.

Vanaf 2004 dachten de “grotebekken” smart te zijn door hun kleine vierzitsopdondertje te laten bouwen in Born. Een lot uit de loterij… alleen bleek dit lot geen hoofdprijs. Andere producenten van kleine autootjes gingen er met de Jackpot vandoor en vorig jaar werd bekend dat de ForFour-eigenaar niet langer geld in de Limburgse auto-industrie te willen pompen.

Van de 4800 mensen die in 2003 trots de 4 miljoenste Nederlandse auto presenteerden, moesten er in 2004 na een korte hosannaperiode 1800 vertrekken…. Een aderlading voor de krokodillentranen huilende topmensen van de twee aandeelhoudende bedrijven. Een bedrijf is net een auto… er zit maar één stuur in en dat betekent dat er altijd een bijrijder is die wel aanwijzingen kan geven, maar die wel afhankelijk is van de bereidwilligheid van degene die op de linkervoorstoel zit… Achter de schermen ging het dus niet goed…

Vorige week besloot de nieuwe DC-topman Dieter de productiedeur in Born dicht te Zetsche. Ze hadden de aandelen niet gekocht. De enige auto die nu nog van de band komt is de Mitsubishi Colt…. en over die verkoopcijfers schrijven de NedCar-Japanners liever niet naar huis…

Nu dreigt er opnieuw een grote ontslaggolf, waarbij 1000 hardwerkende Hollanders direct betrokken zijn. Het is maar de vraag hoeveel toeleverende bedrijven en hun medewerkers hier ook nog eens de dupe van worden.

Als ik nu die reclamespotjes zie waarin Gaston heel trots vertelt een week lang elk uur een vette BMW uit de 1 serie te gaan weggeven aan deelnemers van de postcodeloterij, dan word ik daar niet vrolijk van. De goedkoopste BMW-1 serie autos zijn te koop vanaf ongeveer 27500 euro. Ze geven er minimaal 65 weg.

Kan premier Balkenende hier niets aan doen? Had hij als grootverdiener aan deze loterijenzooi niet kunnen afdwingen dat er voor die 1.800.000 euro in Nederland geproduceerde auto’s worden gekocht? Dan waren er geen 65 maar 136 mensen heel blij geweest als ze de Colt Heartbeat hadden gekocht voor 13.199 euro per stuk of zelfs 139 als de Smart ForFour vanaf 12990 was gekozen.Het is te hopen dat de voorgenomen stakingen geen extra reden zijn voor de Japanse directieleden om harakiri uit te voeren op de hele zaak, want staken is vast enorm in strijd met de eer…

20 April 2006
By on 01:03
Marie… een bijzonder mens

Deze week was een week van die ook in het teken stond van afscheid nemen…
aan het eind zijn zelfs de kaarten van een kaartster uitgeschud…
Op de kerktv heb ik dit maal de hobby van de overledene als basis gebruikt voor mijn gedichtje

De Hartenvrouw

Naast de jokers zijn er 52 kaarten
elk met zijn of haar eigen doel…
Bij elk van hen denk ik aan mensen
ze geven een speciaal gevoel…

Streng en rechtvaardig zijn de schoppen
Klaveren staan voor natuur en creatief…
De ruit is orde maar ook eenvoud
en de harten zijn me heel erg lief…

De vader, zoon en Heilige Geest
zijn samen niet compleet…
Net zoals de aas, de heer en de boer
als je in ‘t spel de vrouw vergeet…

Van alle kaarten die ik ken in ‘t spel
zie ik jou als de Hartenvrouw…
Zorgzaam, behulpzaam en vol liefde
zo herinneren en gedenken mensen jou….

De boer is troef, De heer de baas?
Maria is de vrouw en mooier dan de Aas…

Wil je dit gedicht knippen en plakken of zelf gebruiken? Laat me dat dan aub even weten…

13 April 2006
By on 02:07
Log en elegant

De afgelopen weken lijken wel voorbij te vliegen.
Schoonzusjes die al vragen wanneer er weer eens iets op het log wordt geplaats kan alleen maar aanraden om zelf ook te gaan loggen.. Dan kunnen ze zelf zien dat een goede log niet een verzameling woorden is die even op het wereldwijde net worden gekwakt, maar dat het mooier is als er een bepaalde logica en elegantie in de verhalen zit.

Het gaat zowel zakelijk als in de persoonlijke sfeer best lekker, al moet ik zeggen dat ik vorige week donderdag even een dipje had toen de tandarts mijn zielige, afgebroken kies niet kon maken en besloot dat het resterende stuk met wortel en al verwijderd moest worden, net als zijn buurman, die al enige tijd geleden het tijdelijke voor het eeuwige had verruild. Als mevrouw de tandarts een konijn was geweest, dan had ze die avond minimaal twee wortels op het menu gehad…

Laat ik maar niet beginnen over het enthousiaste “We hebben hier een feestje…” zoals ze blij met de lente in haar ogen tegen haar assistente wist te melden. Het bleek dat de röntgenfoto’s mijn vermoeden en mijn puntje van de tong een bevestiging wilden geven, door te verraden dat de nu kiesloze kant er verder netjes uitzag, als je dat zo mag zeggen tussen de vullingen doorkijkend. het feestje betrof de andere, linkerkant van de kaaklijn… Laten we daar maar even twee afspraken van 45 minuten voor plannen…. Van de opbrengst daarvan zal we een barbecuefeestje gepland worden met extra duur vlees en vast geen worteljes…

Gelukkig heeft deze tandarts van Oost-Europeese komaf wel humor. Toen ze me vrijdagmorgen om tien over acht in de wachtkamer zag zitten voor een snelle controle of alles er nog netjes bij lag en om te bepalen of er ontstekingsremmers moesten worden gegeven, schoot er spontaan uit.. Gelukkig je leeft nog… Ze schrok er zelf van.. Ik niet… Ik had al gevoeld ondanks de Ibrofene dat ik op twee stukjes kaakinhoud na nog hartstikke levend was…


HONTHORST, Gerrit van
Dutch painter (b. 1590, Utrecht, d. 1656, Utrecht)


By on 01:27
carnaval kan waanzinnig (leuk) zijn

Poe hee…

(Er staat een paard in de gang… de carnavalsplaat van de eeuw?)

Carnaval 2006 zijn wat mij betreft een paar onvergetelijke dagen geworden.
Zoals ik al had aangegeven, mocht ik een combinatie van mijn humor en mijn taalkundige creativiteit laten zien tijdens de pronkzitting. Dat bleek dus een bijzondere avond te worden, en in het bijzonder de twee weken erna.

Ik wil niet te veel uitweiden over deze avond, waar ik met gemengde gevoelens op terug kijk. In het kort komt het er op neer dat er bijna 500 mensen in een grote feesttent zaten en dat er van die 500 er één was die zich door een onschuldige grap gekrenkt voelde, er een paar bestuursleden waren die, ondanks hun drukke bezigheden meenden dat bepaalde keuzes niet door de beugel konden en uit plaatsvervangende schaamte een excuusbrief richting gemeente hebben gestuurd en met die gekrenkte mevrouw zijn gaan praten. Op zich natuurlijk best goed om fouten te herstellen, maar als ik terugkijk naar de wijze waarop dit zich allemaal afspeelde, dan kan ik weer kwaad worden. Ze waren een beetje vergeten om ook mijn kant van het verhaal te horen….

Een bevriende theatermaker en ervaren buutreedner had mijn tekst vooraf, net als de contactpersoon van de vereniging, gelezen. De carnavalist adviseerde om één mop niet te gebruiken, puur omdat het onderwerp gevoelig zou kunnen liggen. Verder was het goed.
De buut zelf heb ik compleet opgenomen, met het doel dit achteraf kritisch terug te kijken om er van te leren. Dit terugkijken heb ik een paar dagen na de pronkzitting gedaan, samen met mijn theaterpartner. Zijn oordeel was helder en duidelijk…. Gelet op de eerste keer (dit is toch een geheel eigen discipline binnen het theatervak) vond hij het zeker niet slecht en als hij een cijfer moest geven, dan zou het zeker in de buurt van de acht zijn! Ik was blij, maar had toch een raar gevoel…

Een paar dagen later een telefoontje… of ik ‘s avonds op de evaluatie kon komen… Ik kon niet, of ik dan maandag kon komen? Het regende die woensdag niet, maar toch voelde ik nattigheid… evaluatie? Via de dorpstamtam wist ik dat er maandagavond ook al een bijeenkomst was geweest… en toen was het nog niet nodig dat ik langs kwam…

Ik stond achter mijn buut en met de acht van iemand met verstand van zaken in mijn achterhoofd ging ik naar de slachtbank… Het leek vechten tegen de bierkaai en na een half uur besloot ik dat communicatie van twee kanten moet komen en dat het anders zinloze tijdverspilling is… Op dat moment leek het me beter om niet verder te gaan en te gaan…

Gelukkig stond ik er niet alleen voor… om een lang verhaal kort te houden, er zijn die nacht diverse telefoontjes en lange skypegesprekken geweest en later hoorde ik dat er zelfs rond middernacht een crisisteam op pad moest. Gevolg was dat er de volgende morgen een goed gesprek was met de voorzitter…. gelukkig… want ik wilde diep in mijn hart niet dat het blagenbal de dupe zou worden… Samen met mijn theatermaat zouden wij namelijk het optreden tijdens de kindermiddag verzorgen.

Zaterdagmiddag hebben we voor bijna 300 kinderen twee keer een half uur opgetreden… een verademing, want ze deden heerlijk mee, lachten, zongen en dansten en kropen bijna tussen ons in op het podium. In het eerste deel kwam ik met megafoon en sirene als Politieagent Dubbel, met de Sterkste arm der wet! de zaal in lopen…. De burgemeester zou zo komen om het blagenbal officieel te openen! We moesten dus het volkslied oefenen, de kinderen moesten net doen of ze niets roken, want de burgemeester had uien en bruine bonensoep gegeten, en ze mochten armpje worstelen tegen mij! (Ik blijf erbij dat ik de sterkste ben! Een klein prinsesje van 5 kan toch niet van mij winnen! Ik had per slot van rekening net een slok speciaal dieetwater gedronken!) Wat er precies is gebeurd weet ik niet meer, alleen dat ik plotseling een gitaar spelende burgemeester hoorde zingen over de meester en juf van de school…

In het tweede deel was ik het HODS van de ODS! Als Hoofd Olympische Dans Spelen mocht ik mijn Mascotte Drumpie (nee, dit is geen sluikreclame voor tabaksproducten) voorstellen. Samen hebben we de kinderen en hun ouders de belangrijkste dans van de ODS geleerd… en dat bleek via diverse dansen de Polonaise te zijn!

Ik zag de kinderen genieten, net als ouders. Het was een hele stap en vooraf merkte ik een bepaalde sfeer bij een aantal mensen. Ik ben blij toch voor mezelf en voor de kinderen te hebben gekozen, want na afloop bleek dat ook de bestuursleden diep in hun hart kind zijn en genoten van de sfeer die we samen creëerden…

Zondag stond ik de optocht te filmen om met half-vasten via het eigen tv-kanaal in het bejaardenhuis te laten zien… net voor het moment dat de prinsenwagen langs komt, is er altijd een wagen van de vereniging die soep en hamburgers uitdeelt aan de leden om warm te blijven…
De enthousiaste reacties van de carnavalisten en het broodje hamburger dat ik in mijn hand gedrukt kreeg zeiden meer dan ik in de voorgaande 858 woorden had kunnen zeggen…

Oja, wil je de buut nalezen? stuur dan even een mailtje en ik geef je een linkje waar de tekst te vinden is…

1 March 2006
By on 22:06